że nie wróci do mnie ta pustka,że będę się dobrze bawić i nie myśleć o tym, czego w głębi duszy nadal pragnę.
Zrozumiałam, że nie da się o tym zapomnieć, nie da się zapomnieć o miłości.
Choć tak bardzo tego pragnęłam i przez moment nawet mi się udało, to teraz wiem, że nikt tego nie potrafi, NIKT nie umie być sam.
Druga osoba jest nam potrzebna do kochania, płakania, kłócenia się i do BYCIA.
"KIEDY?"
tego nie wiem i jedyne co pozostaje to cierpliwie czekać.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz